کوتاه از فناوری نانو

        فناوری نانو) (Nanotechnology يا هنر ساخت مواد از اتم ها، توانايي كپي كردن دقيق اتم به صورت منحصر به فرد و قراردادن آنها در جاي دلخواه مي باشد.فناوري‌نانو واژه‌اي است كلي كه به تمام فناوري‌هاي پيشرفته در عرصه كار با مقياس نانو اطلاق مي‌شود، معمولاً منظور از مقياس نانوابعادي در حدود 1 تا 100  نانومتر مي‌باشد.(نانومتر واحد اندازه گيری بوده و برابر است با يک ميلياردم متر)اولين جرقه فناوري نانو (البته در آن زمان هنوز به اين نام شناخته نشده بود) در سال 1959 زده شد. در اين سال ريچارد فاينمن طي يك سخنراني با عنوان «فضاي زيادي در سطوح پايين وجود دارد» ايده فناوري نانو را مطرح ساخت. وي اين نظريه را ارائه داد كه در آينده‌اي نزديك مي‌توانيم مولكول‌ها و اتم‌ها را به صورت مسقيم دستكاري كنيم.واژه فناوري نانو اولين بار توسط نوريوتاينگوچي استاد دانشگاه علوم توكيو در سال 1974 بر زبانها جاري شد. او اين واژه را براي توصيف ساخت مواد (وسايل) دقيقي كه تلورانس ابعادي آنها در حد نانومتر مي‌باشد، به كار برد. در سال 1986 اين واژه توسط كي اريك دركسلر در کتابي تحت عنوان : «موتور آفرينش: آغاز دوران فناوري‌نانو» بازآفريني و تعريف مجدد شد. وي اين واژه را به شكل عميق‌تري در رساله دكتراي خود مورد بررسي قرار داده و بعدها آنرا در کتابي تحت عنوان «نانوسيستم‌ها ماشين‌هاي مولكولي چگونگي ساخت و محاسبات آنها» توسعه داد.در نگاهی گذرا به تاريخ رويدادهاي مهم در زمينه فناوري نانو ، موارد زیر قابل توجه به نظر می رسد؛1857 کشف محلول کلوئيدي طلا  توسط مايکل فارادي .
 
1905 تشريح رفتار محلول‌هاي کلوئيدي توسط آلبرت انيشتين.
1932 ايجاد لايه‌هاي اتمي به ضخامت يک مولکول توسط لنگموير (Langmuir)
1959 طرح  ايده ی ” فضاي زياد در سطوح پايين ” توسط فایمن.
 
1974 ارائه ی واژه فناوري نانو براي اولين بار توسط نوريو تانيگوچي.
 
1985 کشف ساختار جديدي از کربن C60 .
 
1991 کشف نانو لوله‌هاي کربنی.
 
1993 توليد اولين نقاط کوانتومي با کيفيت بالا.
 
1997 ساخت اولين نانو ترانزيستور .
2000 ساخت اولين موتور DNA .
2001 ساخت ي مدل آزمايشگاهي سلول سوخت با استفاده از نانو لوله.
 
2002 ورود نخستین محصولات نانو به بازار. نانوفناوری را می توان پيوند اجباري شيمي و مهندسي شيمي دانست، اندازه اتم ها و مولکول ها در محدوده  ی نانو قرار دارند؛با ورود به اين فضای کوچک بشر می تواند در نحوه آرايش و چينش مولکول ها دخالت کند و به ساخت مواد جديد و ساختار هايی متفاوت با آنچه وجود داشته بپردازد.       نکته ی قابل توجه آنکه نانوفناوری يک فناوری جديد نيست بلکه يک مقياس جديد در فناوری و رويکردی جديد در تمام رشته ها ست که توانايی دخالت در ساختار مواد را به بشر می دهد بديهی است اين توانايی در تمامی فناوری های موجود اثر گذار است.   

نظر بدهید