plant Breeding

کاربردهای نانو در اصلاح نباتات :

-  انتقال ژن های مورد نظر به سلول های گياهی با استفاده از نانومواد

در اين روش ازسامانه ی رسانش نانوذرات طلای پوشيده با DNA يا RNA  بداخل سلول استفاده می شود.

- ساخت ابزارهاي جديد براي بيولوژي سلولي و مولكولي

اين ابزار ها جهت تعيين مولكول‌هاي خاص ، شناسايي و جداسازی آن ها استفاده می شوند و کاربری بسياری دارند که از این بين می توان به موارد زير اشاره کرد ؛

تكنولوژي و علم توليد مثل ، اصلاح نژاد حيوانات و گياهان ،  تبديل ضايعات به انرژي و محصولات جانبي مفيد و علم و تكنولوژي كودسازي

  ادامه ی این مطلب را در باشگاه نانو بخوانید.

واژه یBiotechnology (زيست فناوري) نخستين بار در سال 1919 توسط  کارل اریک ، به مفهوم كاربرد علوم زيستي و اثر متقابل آن ها در فناوري هاي ساخت بشر به كار برده شد. بيوفناوری در اوائل قرن بيستم و با توليد صنعتی‌ پنی‌سيلين به روش تخمير وارد معادلات علمی، تجاری و اقتصادی‌ جهان گرديد.به طور كلي هر گونه فعاليت هوشمندانه بشر درخلق، بهبود و عرضه محصـــولات گوناگون با استفاده از موجودات زنده مخصوصاً از طريق دستكاري ژنتيكي آنها در سطـح مولكـولي، در حوزه بيوتكنولوژي قرار ميگيرد. در حال حاضر ظهور فناوري DNA نوتركيب، دستكاري ژن ها و انتقال ژن از يك موجود زنده به ديگري يا به عبارت ديگر مهندسي ژنتيك، ظرفيت بهره گيري از اين فناوري به نحو فزاينده‌اي افزايش داده است . به عبارتی ديگر زیست فناوری را می توان علم ايجاد تغيير و تحول در ساختار سلولی‌ و كنترل فرايندهای درون سلولی به نفع بشريت دانست.  زیست فناوری يك مفهوم كلی و يك موضوع بين رشته ای ‌است كه دامنه وسيعی از علوم، ‌نظير مهندسی‌، پزشكی‌،‌ كشاورزی‌،‌ صنايع غذايی‌ و… را در بر می‌ گيرد. نانو فناوری به سرعت توانست جایگاه خود را به عنوان يک فناوری توانمند و مکمل در فناوری های زیستی به اثبات رساند و  تعامل اين دو عرصه از علوم نوين ، شاخه های جديد و بسيار كاربردی‌ از علوم را بنام های‌ نانوبيوفناوری و بيونانوفناوری ايجاد کرد. زیست فناوری با به كارگيری مفهوم نانو می‌ تواند امكان تعامل با سيستم های‌ زنده را در مقياس مولكولی فراهم آورد.يك تعريف كلاسيك از نانوبيوفناوری  :  زیست فناوری به نانوفناوری مدل ارائه ميدهد در حاليكه نانوفناوری با در اختيار گذاشتن ابزار برای زیست فناوری آنرا برای رسيدن به اهدافش ياری ميرساند بعبارت ديگر زیست فناوری بعنوان نرم افزار و نانوفناوری‌ بصورت سخت افزار در رسيدن به اهداف مورد نظر با يكديگر تعامل دارند.امروزه نياز فراوانی برای توليد، بازيافت و خالص سازی نانوبيو مواد،مانند پلاسميد DNA و ويروسها برای ژن درمانی، اسمبلی‌ ماكرومولكولها بعنوان حامل دارو و ذرات ويروس مانند، ‌برای‌ استفاده در واكسن ها وجود دارد.اين فناوری به ما اجازه ميدهد تا اجزا و تركيبات را داخل سلولها بصورت عام قرار داده و يا با استفاده از روشهای‌جديد خودآرائی‌ و مكان آرائی‌ در موج اول نانوبيوفناوری، نانوبيو مواد را ساخته و با تكنيك های پيشرفته به خالص سازی و بازيافت آنها بپردازيم. بی‌گمان زمينه ها و فازهای‌بعدی اين فناور‌ی‌ جديد به توليد وسائل نانوبيو، ‌و در نهايت به ارائه ماشين های‌هوشمند و رباتها منجر خواهد شد، كه كاربردهای فراوانی‌ در حوزه های مهم زیست فناوری‌ مانند پزشكی، كشاورزی و صنايع غذايی خواهد داشت . تفاوت بين نانوبيوفناوری و بيونانوفناوری :ساخت تمام نانو مواد و نانوذرات  دو روش صورت می پذيرد؛  روش های‌ بالا به پائين و  روش های پائين به بالا  روش بالا به پائين : اگر يك نانوبيو محصول از روش های‌ بالا به پائين توليد شود ، به بيان ديگر با تكيه بر اصول و مبانی‌اصلی‌ زیست فناوری ،‌توليد و در ادامه با روشهای‌ اصلاح شده ،‌ خالص سازی‌ و بازيافت گردد،‌ به محصول توليد شده End product و به مجموعه فناوريها بيونانوفناوری اطلاق می‌گردد.  روش پائين به بالا : اگر يک نانوبيو محصول به صورت مستقيم با استفاده از فناوری‌ نانو،‌ ساخته شود به اين حوزه از فناوری‌ را نانوبيوفناوری اطلاق می گردد ، می توان به توليد  نانوبيو ذرات از طريق خودآرايی‌ و مكان آرائی‌ به عنوان مثال اشاره کرد. در واقع در اين روش محصول مورد نظر با در كنار هم قرار گرفتن اجزا تشكيل دهنده ، توليد می‌شود.